Накід жэста

Пераклад: 

З кнігі “Сэнс змаганьня” (1996)

Накід жэста ўліваецца ў вусьце пакуты.
Праз сто крокаў – жаданьне вярнуцца дадому,
Адляжацца ад болю жыцьця, быць самому.
Цяжар цела засьведчыць табе: ты прысутны.

На дварэ – духата, небасхіл – беззаганны,
Маладняк сьвяткаваць заклікае прырода,
Целы іх не пускае жыцьцё з карагоду –
Ты ж самотны, уявай пустэчы загнаны...

Сон у летні дзень

Пераклад: 

Не бычынае скуры – манаскай сутане
Прыпадобная бацькаўшчына. Тым ня меней,
Сьцягам вёскі заўсёды была для мяне яна,
Дзе жылі, як калісьці Вэргілі ў выгнаньні.

А цяпер? Толькі мапы стракатае контур –
Вецер гоніць яе, спапяліўшы дашчэнту,
У вульгарную суш гарадзкога цэмэнту,
Да засохлых вянкоў палявых нацюрмортаў...

Карма

Быць такога ня можа

Жыцьцё часам бывае вялікім, як Шэкспір, а часам маленькім, як Прынц. Яно то задае пытаньні, то прымушае адказваць за базар, а то і наогул – ператвараецца ў дзіўны сімбіёз аўтаадказчыка з п’яным суфлёрам.

Знаёмства

Банько з Жалейкам пазнаёміліся  ў Будынку афіцэраў “Чабаток”, хаця афіцэрамі не былі і адпаведнага для гэтага статусу розуму ня мелі. Банько прыйшоў туды на канцэрт панк-гурту “Слонік”, а Жалейка пасцаць. У выніку лёс зьвёў іх у буфеце.

Вяртаньне (з) Будулая

Паважаныя чытачы! Радыя паведаміць вам, што віртуальны часопіс «Літраж» аднаўляе сваё існаваньне пасьля кароткага перакуру ў некалькі гадоў, што прайшлі ў сумневах, дыскусіях, тэхнічных праблемах, безграшоўі, гультайстве, п'янстве і проста валакіце. Кола аўтараў засталося тое ж, мэты і задачы часопіса па-ранейшаму ніякія, як і мы з вамі. Матэрыялы на сайце будуць зьяўляцца па меры іхнага паступленьня. Апрача таго, у вас цяпер ёсьць магчымасьць абсіраць іх у камэнтах. Дасылайце нам свае творы – мы не пакінем ад іх камня на камні, а як што застанецца, то выставім.

Старонкі

Subscribe to <none>