Аўтары

Genowefa Jakubowska-Fijałkowska (нар. у 1946 г.) – польская паэтка. Першы зборнік "Пажыцьцёвае зьняволеньне" (Dożywocie) выйшаў у 1994 годзе. Сярод іншых, выдала кнігі "Бог зьехаў на Флорыду" (Pan Bóg wyjechał na Florydę, 1997), "Пяшчотны нож" (Czuły nóż , 2006), "Паслясмачча трускалак" (Ostateczny smak truskawek, 2009). У 2017 годзе з кнігай "Сонны паралюш" (Paraliż przysenny) выйшла ў фінал літаратурнай прэміі Nike. Пра яе напісалі: “Гераіню прысудзілі да старасьці, але яна на такое ня згодная, яна ўсё яшчэ маладая і задзірыстая ў кожным слове, па-ранейшаму ядраным і вострым. Хочаш атрымаць у твар, нейчай непрыемнай, ня вельмі прыгожай (прыгожая пайшла я…днацца з чымсьці цалкам іншым) праўды, хочаш пакут, якія не падбіраюць словаў, тады гэта тваё". (Караль Малішэўскі, паэт, празаік, крытык). “Паэтка вяртае нашым развагам пра сьвет правільныя прапорцыі: паказвае, што паміж фізіялёгіяй і лірызмам ніколі не было антаганізма. І што можна – не выпадаючы з літаратурнай тусоўкі – думаць пра бога, сьцягваючы майткі ў Стамбуле”. (Агнешка Вольны-Хамкала, паэтка, крытык). Праз грубую мову, гранічную шчырасьць і непасрэднасьць у Польшчы яе паэзія займае асобнае месца. Якубоўску-Фіялкоўску ў Польшчы назвалі "Ваячкам у спадніцы", а пазьней у Чэхіі – "Букоўскі ў спадніцы". 

Родился в 1979 году в Москве, учился на философском факультете МГУ им. М. В. Ломоносова, специальность – история зарубежной философии. Автор книг "Холод и Запад", "На голос". Стихи публиковал в журналах "Дружба народов", "Москва", и др. Переводит с английского, немецкого, болгарского и церковнославянского языков, книги переводов болгарской поэзии публиковались в Софии и в Москве. Живет в г. Зеленограде Московской области.

George Orwell (сапр. Eric Arthur Blair, 1903 – 1950) – адзін з найбольш уплывовых ангельскіх пісьменьнікаў, эсэістаў і журналістаў ХХ стагодзьдзя. Па-беларуску выйшлі ў адной кнізе раман «1984» і аповесьць «Фэрма» ў перакладзе Сяргея Шупы.

Joel Chandler Harris (1848 – 1908), амэрыканскі журналіст, пісьменьнік і фальклярыст.

Сапр. Дзмітрый Шулюк, нарадзіўся ў 1989 г. на Смаргоншчыне. Атрымаў адукацыю настаўніка беларускай мовы і літаратуры ў Рэчыцкім каледжы. Працаваў па спецыяльнасці ў Лоеўскім раёне. Два гады завочна вучыўся ў БДУ на філосафа. Намеснік галоўнага рэдактара ў часопісе "Маладосць", дзе мае сваю калонку "Рубінавыя радкі".

Жалезная ледзі трасянкі. Внебрачная доч Мінервы і Амура. Любіт цвёрдыя формы і душэўную мягкасць. Шчытает трасянку высокай мовай любві і паэзіі (іменна ў таком парадке).

Родился в 1988 году в Севастополе, с 1991 г. живет в Бресте. В 2006 году окончил лицей N1 г. Бреста им. А.С. Пушкина, филологический профиль. Студент Минского государственного лингвистического университета, специальность английский язык. Публиковался в газетах "Заря" и "Брестский курьер", в журнале "Артикль", а также на интернет-порталах «Textura.by», «Сетевая словесность» и «Litradio.by». В 2015 году участвовал в Межрународном поэтическом фестивале имени Михася Стрельцова «Вершы на асфальце» в г. Минске.

(Josef Janda) Нарадзіўся ў 1950 г. у Індржыхавым Градцы, з дваццаці гадоў у праскім андэрграўндзе: у 1970-1982 гг. займаўся рок-музыкай, у 1984 г. далучыўся да Чэхаславацкай сюррэалістычнай групы. Да 1989 г. актыўна друкаваўся ў самвыдаве, пасьля рэвалюцыі выдаў кнігі “Тапірус і драбавік” (Tapír a pušku, 1994), “Аднойчы на Ўсходзе” (Tenkrát na Východě, 2001), “Філёзаф, што дагарае” (Dohořívající filozof, 2010), “Дзіравыя вершы” (Děravé básně, 2012), “Вольны стыль” (Volný způsob, вершы 1978-1988 гг., 2014).

Поэт и прозаик из Харькова, член запорожского областного литобъединения (2012-2014 гг.), оргкомитета фестиваля АВАЛгард (2014, 2015). Автор поэтического сборника «Сплав» (2015, Харьков). Публикации: журнал поэзии «Лава» (Харьков), «Хортица» (Запорожье), альманах фестиваля «Ан-Т-Ракт» (2013, Херсон), «Квадрига Аполлона» (№13, 2015), «Новая Реальность» (№69, 2015), «День литературы» (2015), «Вокзал» (1, 2015), сетевой журнал Камертон (№70, 2015).

Gérard de Nerval, сапраўднае імя Gérard Labrunie (1808 – 1855) – французскі паэт-рамантык, пісьменьнік (найбольш вядомы твор – аўтабіяграфічная“Аўрэлія”), перакладнік зь нямецкай (“Фаўст” Гётэ, вершы Гайнэ). Хварэў шызафрэніяй, перад сьмерцю бадзяўся па вуліцах Парыжа бяз сродкаў, скончыў жыцьцё самагубствам.

Нарадзіўся ў Воршы ў 1972 годзе. Вокны радзільні выходзілі акурат на хату Уладзіміра Караткевіча, таму з першых дзён жыцця мог назіраць за "творчай кухняй" славутага земляка. Гэтыя назіранні прывілі любоў да літаратуры ("творчая") і гастраноміі ("кухня"). Закончыў філалагічны факультэт БДУ, вершы друкаваліся ў газеце "Чырвоная Змена", літаратурным дадатку да "Новага часу" — "Літаратурная Беларусь", часопісах "Маладосць", "Першацвет", "Паміж", "Дзеяслоў". У 2015-м выдаў кнігу вострасюжэтнай прозы "Гісторыі ў прыцемках". Аўтар зборніка інтэрв'ю "Беларусь: ні Эўропа, ні Расея" (2006), удзельнік праекта "Наша страва" (2009). 

Да канца невядома, ці “Кім Чжун Хо” – сапраўднае імя і прозьвішча аўтара, ці гэта псэўданім. Больш за тое, ніхто дагэтуль ня ведае, як ён выглядае, дзе нарадзіўся і вырас. І гэта ня дзіўна, бо за падобныя вершы ўлады КНДР яшчэ ў 2011 годзе завочна прысудзілі аўтара да сьмяротнага пакараньня. 

(Karel Hynek, 1925-1953) Апошні з чэскіх «праклятых паэтаў» другога пакаленьня сюррэалістаў (Эфэнбэргер, Гаўлічэк, Мэдэк, Бонды, Крэйцарава), пры жыцьці публікаваўся пераважна ў самвыдаве (машынапісныя зборнікі ў некалькіх асобніках). У «дзённым» жыцьці працаваў службоўцам, у «начным» – экспэрымэнтаваў з псыхатропнымі рэчывамі. Асноўныя творы: «Дзёньнік малога лорда», «Ікарскія гульні», «Бабуля па роспалаці». Акалічнасьці сьмерці не да канца ясныя – ёсьць падазрэньне, што Гінэк скончыў жыцьцё самагубствам.

Нарадзілася ў 1987 годзе ў Менску, скончыла філфак БДУ, піша пераклады. ("Фота" Натальлі Гарачай.)

Віртуальны літаратурны часопіс

Ladislav Klíma (1878-1928) – найбольш арыгінальны чэскі мысьляр і пісьменьнік першай паловы ХХ ст., “адзін з заснавальнікаў чэскага мадэрну” (Ф. Кс. Шалда). У юнацтве быў выключаны з гімназіі за крытыку аўстра-вугорскай манархіі, у сталасьці маргіналізаваны за крытыку Чэхаславацкай рэспублікі. Пры жыцьці выдаваўся спарадычна, не працаваў, жыў па-за грамадзтвам. Быў пераадкрыты андэграўндам 1970-х гг. (Бонды, Патачка, Немэц), пасьля 1989 г. “прызнаны”, што азначае - сур'ёзна чытаецца й вывучаецца перадусім у замежжы.

(Ladislav Šerý) Нарадзіўся ў 1958 г. у Штэрнбэрку. Філёзаф, публіцыст, перакладнік (Арто, Батай, Жэнэ, Камю, Кено і інш.), выкладчык французскай літаратуры ў Праскай кінаакадэміі. Апрача “Лязэрнага рамансу” (2005-2009), аўтар “Першай кнігі пра тое, што парадак ёсьць хаосам і што нам патрэбнае сьвятло бо мы ня здольныя жыць у цемры і што кожнаму зьместу сама навязваецца нейкая форма і што ўлада паўсюль і нідзе і што нават гэтая дурная свабода ёсьць толькі нанібы і што сапраўдная дэкалянізацыя яшчэ не надышла і што нават мастацтва ёсьць адным вялікім мітам” (1997).

(Lewis Carroll, сапраўднае імя Чарлз Латўідж Додсан, 1832-1898), ангельскі клясык.

(Lenka Segiňová) Нарадзілася ў 1989 г., піша даўно і спадзяецца пісаць надалей. У паэзіі любіць неабмежаванасьць і пэўную нявызначанасьць. У 2013 г. перамагла ў літаратурным конкурсе «Міжрадкоўі», друкавалася ў чэскім часопісе «Psí víno» («Дзікі вінаград»). Па адукацыі – пэдагог (скончыла ўнівэрсытэт Канстанціна Філёзафа ў Нітры), працуе настаўніцай (славацкая мова, літаратура і гісторыя), жыве ў Браціславе.

Нарадзіўся ў 1988 г. у Брагіне. Анархіст, публіцыст, журналіст газэты “Новы час”, палітвязень. У 2010 г. быў арыштаваны, у 2011 г. асуджаны па так званай “справе анархістаў”, у 2015 г. выйшаў на волю. Аўтар кнігі “Фарбы паралельнага свету” (2017 г.), якую склалі нарысы з турэмнага жыцьця на працягу пяці гадоў.

Старонкі