Аўтары

Marie Iljašenko, нарадзілася ў 1983 г. у Кіеве, чэская паэтка і перакладніца. Аўтарка кнігі паэзіі “Восіп кіруецца на поўдзень” (2015), намінаванай на прэмію Magnezia Litera ў катэгорыі “Адкрыцьцё году”. Перакладае з украінскай, расейскай, польскай моў, сярод іншага пераклала на чэскую вершы Юрыя Андруховіча і Алены Гусейнавай. Ейныя вершы ў беларускіх перакладах Сяргея Сматрычэнкі выйшлі ў анталёгіі паэзіі Цэнтральнай Эўропы “Чатыры” (2016). Жыве ў Празе.

Паэтка, перакладчыца, публіцыстка. Нарадзілася ў Менску (1982). У 2004 г. скончыла філялягічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту, у 2005-м – аддзяленьне філязофіі/літаратуры Беларускага калегіюму. Як журналістка супрацоўнічае з газэтаю “Новы час”. Перакладае паэзію і прозу з ангельскай, польскай, рускай, украінскай, чэскай моваў. У Беларусі публікавалася ў часопісах “ARCHE”, “Дзеяслоў”, “pARTyzan”, “ПрайдзіСвет”, “ЛітРАЖ 1.0.”. Аўтарка кніг “Цмокі лятуць на нераст: эсэ ў вершах і прозе” (2008) і "Амбасада: вершы свае і чужыя" (2011). Стыпэндыятка “Homines Urbani” таварыства “Villa Decius” (Кракаў, Польшча, 2007) і “International Writing Program” (Аява-Сіці, ЗША, 2010). Жыве ў Менску.

Нарадзілася ў 1988 г. у Менску, скончыла філялягічны факультэт БДУ. Перакладае з польскай і чэскай моваў.

(Matsuo Bashō, 松尾 芭蕉, 1644-1694) – японскі паэт-вандроўнік, майстар хоку.

Паэтка. Нарадзілася ў 1984 годзе ў Рагачове. Скончыла рагачоўскую сярэднюю школу № 5, філалагічны факультэт і магістратуру БДУ. Аўтар кніг паэзіі «Лісце маіх рук» (2006), «Рыбы» (2013), «Маё невымаўля» (2016) і шэрагу публікацыяў у розных перыядычных выданнях. Творы перакладаліся на рускую і баўгарскую мовы. Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў.

Нарадзілася ў Берасьці ў 1984 годзе, цяпер жыве ў Менску, выкладае ангельскую мову ў БДУ. Выдала кнігу апавяданьняў “Трынаццаць гісторый пра мёртвага ката” (2010) і раман “Смерць лесбіянкі” (2013).

Поет, літературний перекладач з англійської мови та один із засновників харківського творчого об'єднання «Листи на бетонних стінах». Твори та переклади видавалися у таких  періодичних виданнях та антологіях  як «Березіль», «Левада», «Молода республіка поетів» (2011), «Авал», «Сплеск», «За межею означень». Вірші перекладалися англійською та російською мовами. 

Родился в 1989 году в деревне Большие Чучевичи Лунинецкого района Брестской области. Стихи пишет с 15-ти лет. Публиковался в журналах «Неман», «Арион», «Homo Legens», на литературном портале «Textura.by». Автор книги «Дома в октябре» (изд. «Кнiгазбор», 2015 г.). Живёт и работает в Минске.

Народився 1981 року в Харкові. Тепер живе в сусідньому під’їзді з Сергієм «Пістончиком» Прилуцьким. Автор книжок поезії «Коротке і довге», «ЦІЛОДОБОВО!» (спільно з Богданом-Олегом Горобчуком і Павлом Коробчуком), «Мій перший ніж», «Збіг обставин під Яготином» (із російськими перекладами), «Котра година», «Цирк», «Чорний хліб, білий кит» (у чеських перекладах), «Плавні річки» (спільно з Тарасом Прохаськом) – та збірки оповідань «Неймовірна Історія Правління Хлорофітума Першого». Роман «Люди в гніздах» виходить друком саме зараз. Лауреат кількох літературних премій. Вірші перекладалися кільканадцятьма мовами. Співупорядник (разом із Юлією Стахівською) антології «Українська авангардна поезія (1910-1930-ті роки)». Перекладає з польської, російської, білоруської, чеської.

Пісьменьнік, перакладчык, “пясьняр андэрграўнду”. Нарадзіўся (1949 г.) і жыве ў Смаленску, вывучаў ангельскую мову. Пачаў друкавацца ў 1980-х у самвыдаве, у часопісах “Третья модернизация”, “Митин журнал”, “Черновик”, “Смоленская крепость”. Двойчы стаў ляўрэатам прэміі “Независимой газеты” “Нонконформизм” (2010, 2015). Аўтар кніг "Razumbunt", "Тропа Хошимина", "Весёлые картинки", "Тени" (збольшага выдадзеныя Сяргеем Юр’ененам у ЗША). Творы даступныя ў тым ліку ў інтэрнэце на парталах Проза.ру https://www.proza.ru/avtor/razumovsky і “Журнал Самиздат” http://samlib.ru/r/razumowskij_o_w/

Народився у 1994 р. і до 18 років жив у Криму. Потім переїхав до Києва, де по сьогодні навчається на історичному факультеті КНУ ім. Т.Г. Шевченка. У 2014-2015-х роках проходив військову службу у добровольчих батальйонах «Свята Марія» та «ОУН» (базування – селище Піски Донецької області). Останнім часом організовує лекції про політичне мистецтво та кінематограф.

Поетка, автор збірок "Передчуття Авалону" (1999), "Коротка в меса на друге пришестя Данте" (2002), "Третя Атлантида" (2005) та текстів на музику композитора Ірини Алексійчук.

Paul Éluard (1895 – 1952) – сузаснавальнік сюррэалізму, адзін з найбольш уплывовых францускіх паэтаў ХХ стагодзьдзя.

Petr Král, нарадзіўся ў 1941 г. у Празе – чэска-францускі паэт, перакладнік, эсэіст, кінакрытык. Скончыў праскую кінаакадэмію, працаваў рэдактарам у выдавецтве “Орбіс”, у 1968 г. эміграваў у Парыж. Пачынаў як сюррэаліст, пазьней збочыў у вобласьць “пешай мэтафізыкі”. Выдаў дзясяткі кніг па-француску (прэмія Жана Арпа за франкафонную літаратуру, 2016 г.) і па-чэску. Камандор францускага ордэна Мастацтваў і Пісьменства (2010 г.)

Нарадзіўся ў 1982 годзе ў Бабруйску. Нягледзячы на экзатычнае прозвішча, успадкаванае ад продка-мадзьяра, і неспакойны характар, атрымаў банальную адукацыю эканаміста. Аднак радавыя рысы ўсё ж узялі верх і прымусілі звярнуцца да літаратуры. Піша літаратурную крытыку і прозу.

Нікаму не ізьвестная беларуская пісацельніца, каторая нікакіх ваапшчэ прэмій не палучала, но очэнь надзеецца палучыць.

Rudyard Kipling (1865-1936), ляўрэат Нобэлеўскай прэміі па літаратуры (1907 г.)

Казачнік-хуліган, вандроўнік і фантазёр. Нарадзіўся ў Берасьці. Вучыўся ў школе для недаразьвітых. Працаваў на заводзе. Аўтар дэгенератыўнае прозы. Аматар алкаголю і іншых штучных стымулятараў. Удзельнік шматлікіх фэстываляў і сумніўных кампаній.

Cyril Vernon Connolly (1903 – 1974) – ангельскі крытык, эсэіст, пісьменьнік.

Stanisław Jerzy Lec, 1909 – 1966, польскі паэт, філёзаф, сатырык, аўтар афарызмаў і фрашак. Нарадзіўся і вучыўся ўва Львове, у 1941-43 гг. быў вязьнем нямецкага працоўнага лягера ў Тэрнопалі, пасьля вайны быў культурным атташэ польскай амбасады ў Вене. Лецавы афарызмы з кнігі «Непрычасаныя думкі» пераклаў на беларускую Ўл. Арлоў.

Старонкі