Аўтары

Milan Kundera, нар. 1929 – усясьветна вядомы чэскі пісьменьнік, ляўрэат шэрагу значных міжнародных прэмій, аўтар раманаў “Жарт” (1967), “Жыцьцё ня тут” (1973), “Невыносная лёгкасьць быцьця” (1984), “Неўміручасьць” (1990), “Павольнасьць” (1995), “Няведаньне” (2000) і іншых. У 1950-х гг. пачынаў як паэт выразнай пракамуністычнай арыентацыі, выдаў тры нізкі вершаў. Быў актыўным чальцом Саюзу моладзі; мяркуецца, што на падставе ягонага даносу быў арыштаваны чэскі антыкамуніст, перакінуты на радзіму зь Нямеччыны. Пасьля 1956-га году – актыўны ўдзельнік дэсталінізацыі й культурнага абнаўленьня ў Чэхаславаччыне. У 1970 г. выключаны з камуністычнай партыі, у 1975 г. зьехаў у Францыю, зь сярэдзіны 90-х гг. піша па-французску. У сучаснасьці жыве на Ісьляндыі, радзіму наведвае час ад часу, заўжды інкогніта. 

Miroslav Pech – нарадзіўся ў 1986 г. у Новай Быстржыцы, жыве ў Чэскіх Будзеёвіцах. Выдаў кнігі прозы «Нэонавыя казкі, ці пад дываном – глеба» (2011), «Рыбкі ў міксэры» (2012), «Тэкстану Паўліне» (2013), «Вельмі сьцёбныя відэа» (2014).

Сапраўднае імя Язэп Лешчанка, нар. 1. 12. 1915 г. у вёсцы Покаршаў на Случчыне. Пісаць вершы пачаў з 14-ці гадоў. У 1930 г. скончыў сямігодку, паступіў у Менскі пэдтэхнікум імя У. Ігнатоўскага, дзе пазнаёміўся з выбітнымі літаратарамі – Калюгам, Лужаніным, Дудзіцкім, Астрэйкам, Агняцьвет, Сядурам. У 1932 г. – першы допыт, у 1933-м – высылка ў лягер на Далёкі Ўсход. Пасьля адсідкі жыў у Варонежы, у 1941 г. мабілізаваны ў войска, у 1942-м – трапіў у палон пад Харкавам. У 1943-м з дапамогай беларускіх дзеячаў трапіў зь лягеру для ваеннапалонных у Менск, адтуль у 1944-м выехаў у Баварыю, працаваў на авіязаводзе. Пасьля канфлікту зь нямецкімі ўладамі пераведзены ў Турынгію, дзе вызвалены амэрыканцамі. Да 1948-га працуе на шахце ў Бэльгіі, у 1948-50 гг. – у лягеры для перамешчаных асобаў у нямецкім Бакнангу. У 1950-м пераехаў у ЗША, пасяліўся ў Саўт-Рывэры (Нью-Джэрзі). Працаваў прыбіральнікам, ткачом, рабочым на “Фордзе” і ў “Old Product Wire and Cable Company”, з 1980 г. на пэнсіі. Шмат друкаваўся ў эмігранцкіх выданьнях, аўтар кніг паэзіі “Ростань” (Рэгенсбург, 1947), “Пад зорамі белымі” (Нью-Ёрк, 1954), “Першая рана” (Манчэстэр, 1960), “Цяжкія думы” (Саўт-Рывэр, 1961), “Міжагнёўе” (Нью-Ёрк, 1990). Памёр 6. 4. 2017 г. на 102 годзе жыцьця.

(Michel Houellebecq) Францускі пісьменьнік, паэт і проста клясны чувак. Ляўрэат Прыза Лістапада за раман "Элемэнтарныя часьціны" (1998) і Ганкураўскай прэміі за раман "Мапа і тэрыторыя" (2010).

Макс Шчур

Нарадзіўся ў 1977 г. у Берасьці. Паэт, празаік, перакладнік, ляўрэат прэміі Гедройца (2016 г.)

Marie Iljašenko, нарадзілася ў 1983 г. у Кіеве, чэская паэтка і перакладніца. Аўтарка кнігі паэзіі “Восіп кіруецца на поўдзень” (2015), намінаванай на прэмію Magnezia Litera ў катэгорыі “Адкрыцьцё году”. Перакладае з украінскай, расейскай, польскай моў, сярод іншага пераклала на чэскую вершы Юрыя Андруховіча і Алены Гусейнавай. Ейныя вершы ў беларускіх перакладах Сяргея Сматрычэнкі выйшлі ў анталёгіі паэзіі Цэнтральнай Эўропы “Чатыры” (2016). Жыве ў Празе.

Паэтка, перакладчыца, публіцыстка. Нарадзілася ў Менску (1982). У 2004 г. скончыла філялягічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту, у 2005-м – аддзяленьне філязофіі/літаратуры Беларускага калегіюму. Як журналістка супрацоўнічае з газэтаю “Новы час”. Перакладае паэзію і прозу з ангельскай, польскай, рускай, украінскай, чэскай моваў. У Беларусі публікавалася ў часопісах “ARCHE”, “Дзеяслоў”, “pARTyzan”, “ПрайдзіСвет”, “ЛітРАЖ 1.0.”. Аўтарка кніг “Цмокі лятуць на нераст: эсэ ў вершах і прозе” (2008) і "Амбасада: вершы свае і чужыя" (2011). Стыпэндыятка “Homines Urbani” таварыства “Villa Decius” (Кракаў, Польшча, 2007) і “International Writing Program” (Аява-Сіці, ЗША, 2010). Жыве ў Менску.

Нарадзілася ў 1988 г. у Менску, скончыла філялягічны факультэт БДУ. Перакладае з польскай і чэскай моваў.

(Matsuo Bashō, 松尾 芭蕉, 1644-1694) – японскі паэт-вандроўнік, майстар хоку.

Nicanor Segundo Parra Sandoval (1914 – 2018) – знакаміты чылійскі антыпаэт, ляўрэат шэрагу значных літаратурных прэмій Чылі і ўсяго гішпанамоўнага сьвету (Нацыянальнай, Хўана Рульфо, Прынцэсы Астурыйскай, Сэрвантэса), аўтар болей дваццаці кніг антыпаэзіі, шэрагу артэфактаў і карыкатур.

Паэтка. Нарадзілася ў 1984 годзе ў Рагачове. Скончыла рагачоўскую сярэднюю школу № 5, філалагічны факультэт і магістратуру БДУ. Аўтар кніг паэзіі «Лісце маіх рук» (2006), «Рыбы» (2013), «Маё невымаўля» (2016) і шэрагу публікацыяў у розных перыядычных выданнях. Творы перакладаліся на рускую і баўгарскую мовы. Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў.

Нарадзілася ў Берасьці ў 1984 годзе, цяпер жыве ў Менску, выкладае ангельскую мову ў БДУ. Выдала кнігу апавяданьняў “Трынаццаць гісторый пра мёртвага ката” (2010) і раман “Смерць лесбіянкі” (2013).

Поет, літературний перекладач з англійської мови та один із засновників харківського творчого об'єднання «Листи на бетонних стінах». Твори та переклади видавалися у таких  періодичних виданнях та антологіях  як «Березіль», «Левада», «Молода республіка поетів» (2011), «Авал», «Сплеск», «За межею означень». Вірші перекладалися англійською та російською мовами. 

Родился в 1989 году в деревне Большие Чучевичи Лунинецкого района Брестской области. Стихи пишет с 15-ти лет. Публиковался в журналах «Неман», «Арион», «Homo Legens», на литературном портале «Textura.by». Автор книги «Дома в октябре» (изд. «Кнiгазбор», 2015 г.). Живёт и работает в Минске.

Народився 1981 року в Харкові. Тепер живе в сусідньому під’їзді з Сергієм «Пістончиком» Прилуцьким. Автор книжок поезії «Коротке і довге», «ЦІЛОДОБОВО!» (спільно з Богданом-Олегом Горобчуком і Павлом Коробчуком), «Мій перший ніж», «Збіг обставин під Яготином» (із російськими перекладами), «Котра година», «Цирк», «Чорний хліб, білий кит» (у чеських перекладах), «Плавні річки» (спільно з Тарасом Прохаськом) – та збірки оповідань «Неймовірна Історія Правління Хлорофітума Першого». Роман «Люди в гніздах» виходить друком саме зараз. Лауреат кількох літературних премій. Вірші перекладалися кільканадцятьма мовами. Співупорядник (разом із Юлією Стахівською) антології «Українська авангардна поезія (1910-1930-ті роки)». Перекладає з польської, російської, білоруської, чеської.

Пісьменьнік, перакладчык, “пясьняр андэрграўнду”. Нарадзіўся (1949 г.) і жыве ў Смаленску, вывучаў ангельскую мову. Пачаў друкавацца ў 1980-х у самвыдаве, у часопісах “Третья модернизация”, “Митин журнал”, “Черновик”, “Смоленская крепость”. Двойчы стаў ляўрэатам прэміі “Независимой газеты” “Нонконформизм” (2010, 2015). Аўтар кніг "Razumbunt", "Тропа Хошимина", "Весёлые картинки", "Тени" (збольшага выдадзеныя Сяргеем Юр’ененам у ЗША). Творы даступныя ў тым ліку ў інтэрнэце на парталах Проза.ру https://www.proza.ru/avtor/razumovsky і “Журнал Самиздат” http://samlib.ru/r/razumowskij_o_w/

Народився у 1994 р. і до 18 років жив у Криму. Потім переїхав до Києва, де по сьогодні навчається на історичному факультеті КНУ ім. Т.Г. Шевченка. У 2014-2015-х роках проходив військову службу у добровольчих батальйонах «Свята Марія» та «ОУН» (базування – селище Піски Донецької області). Останнім часом організовує лекції про політичне мистецтво та кінематограф.

Поетка, автор збірок "Передчуття Авалону" (1999), "Коротка в меса на друге пришестя Данте" (2002), "Третя Атлантида" (2005) та текстів на музику композитора Ірини Алексійчук.

Филолог-литературовед, поэт, член редколлегии поэтического альманаха "Минская школа". Училась в Белорусском государственном университете, окончила магистратуру в БГУ, аспирантуру НАН Беларуси. Имеет ряд научных публикаций по теме современной русскоязычной поэзии Беларуси. Автор сборника стихов "Воздушный океан" (2018).

Павел Анціпаў – празаік. Нарадзіўся ў 1981 годзе ў Мінску, скончыў Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт і Беларускі калегіум. Вучыўся ў Літаратурным інстытуце імя Горкага ў Маскве. Працаваў аранжыроўшчыкам, галоўным бухгалтарам, упакоўшчыкам, кур'ерам, журналістам. Жыве ў Мінску. Аўтар зборніка прозы «Дипломная работа» (2011). Фіналіст беларускіх і расійскіх конкурсаў, у т.л. імя Уладзіміра Караткевіча (2005), Карласа Шэрмана (2009) і інш. З 2012 года сакратар прэміі Гедройца.

 

Старонкі