Хіба ня цуд

Пераклад: 
класічная японская паэзія, вершы па-беларуску, японская літаратура XIX стагоддзя, беларуская мова, тарашкевіца, пераклад

* * *

(雨もりや)

працякае дах.
зноў халодны і сыры
ложак, быццам лёд

* * *

(あめのふる日)

у дажджлівы дзень
сам сябе пашкадаваў
пустэльнік Р’ёкан

* * *

(新池や)

чысьцюткі ставок.
ад жабінага скачку
плёскату няма

* * *

(散る桜)

абляцелы квет.
і з рэшты будзе хутка
абляцелы квет

* * *

(はるさめや)

дожджык веснавы.
прылашчваю свой гарлач —
рэпнуты гарбуз

* * *

(春さめや)

дожджык веснавы —
пайсьці ў госьці да сябра
закарцела мне

* * *

(初時雨)

першая імжа.
безыменная гара.
ну хіба ня цуд

* * *

(日日々々に)

цэлы дзень штодня
халодны дожджык імжыць
а я старэю

* * *

(稲舟や)

рысавы човен
падплывае напрасткі
да маладзіка

* * *

(行く秋の)

пра той боль, калі
разьвітваецца восень —
каму расказаць?

* * *

(はちたたき)

іду грукачу
як дагэтуль, так цяпер
іду грукачу

* * *

(ほろ酔の)

як выпівоху
наперад падштурхвае
вясновы вецер

* * *

(柿もぎの)

зьбіраю хурму:
застудзіў мае яйцы
восеньскі вецер

* * *

(この人の)

во дзе мужурна!
на яе шырачэзнай
сьпіне — хоць танцуй!

* * *

(けふこすは)

пакуль красуе,
а ўжо заўтра абляціць —
сьліва ў квецені

* * *

(名月や)

поўня! дасягнуў
вышыні дрэва басё*
я ў садзе маім

*басё — японскі банан, невысокае дрэва (максымум 2-2,5 мэтры), паводле якога ўзяў сабе псэўданім Мацуо Басё: акурат на параўнаньне зь ім намякае Р’ёкан.

* * *

(水の面に)

паверхня вады
вышываная як шоўк
веснавым дажджом

* * *

(鍋みがく)

шарую рондаль —
хачу заглушыць лямант
зялёных жабак

* * *

(夏の夜や)

летняя ночка —
да самага сьвітаньня
падлічваю блох

* * *

(のっぺりと)

во палегчала!
я праспаў канец году.
вясновы ранак

* * *

(のっぽりと)

во дзе нахабства!
праспала канец году
гара Яхіко

* * *

(ぬす人に)

злодзей забыўся
забраць толькі адну рэч:
месяц у вакне

* * *

(可惜虚)

скрушна назіраць:
самотная кабыла
блукае ў полі

* * *

(老翁が)

стары чалавек
гнецца ўзімку да зямлі:
бамбук пад сьнегам

* * *

(留守の戸に)

перад дзьвярыма
сумнага самотніка
толькі хваінкі

* * *

(さわぐ子の)

зашмат балбочуць
малыя — дзе ж ім спаймаць
раньніх сьветлякоў

* * *

(青嵐)

летні вецярок
белаю півоняю
прыпраўляе суп

* * *

(蘇迷盧の)

як там Сумэру,*
гусі вечаровыя?
раскажэце мне

*Сумэру — паводле буддысцкіх уяўленьняў, гара ў цэнтры сусьвету.

* * *

(焚くほどは)

на распал агню
вецер назьбіраў мне ўжо
сухога лісьця

* * *

(鉄鉢に)

нажабраваны
рыс на заўтра ў казанку —
вячэрні спакой

* * *

(鴬や)

«глянь, чарацянка!»
не зважае ні адзін
чалавек са ста

* * *

(うらを見せ)

то зад пакажа,
то перад — падае
кляновае лісьце

* * *

(われよびて)

«ляцім дадому!»
гукаюць мяне ўначы
дзікія гусі

* * *

(山は花)

гара ў квецені.
розгалас «саке, саке!»
зьвініць па лясах

Пераклад зроблены з выкарыстаньнем ангельскіх падрадкоўнікаў Габара Тэрэбэша (Gabor Terebess).

Спадабаўся матэрыял? Прапануем пачытаць:

Пераклад:
Макс Шчур

Ты ёсьць Любоў: табе багаты
хай, як Хрысту, цалуе пяты
й ідзе з табой па сьвеце, сам
майно раздаўшы беднякам,

альбо ў імя тваёй любові
абвесьціць хай паход крыжовы
вайне, падману — усяму,
што несла выгаду яму.

Пераклад:
Макс Шчур

Яны не працуюць да поту й не наракаюць на свой лёс,
не ляжаць у цемры і не аплакваюць сваіх грахоў,
ня гідзяць мяне размовамі пра свой абавязак перад богам,
між іх няма незадаволеных, няма вар’ятаў, апантаных маніяй
назапашваць рэчы,
ніводны зь іх ня кленчыць перад ніводным, ці перад продкамі, што жылі тысячы
гадоў таму,
ніводны зь іх на цэлай Зямлі не фігуруецца й не пакутуе.

Пераклад:
Макс Шчур

Спрадвечны розгалас крыніц
з вышыняў вуха ловіць...
На іх пачатку бог стаіць —
сам вечны пачатковец.

Пераклад:
Макс Шчур

Я ведаю, што я самаўладны,
я не турбую свой дух патрэбай апраўдвацца ці быць зразуметым,
вечныя законы не выбачаюцца,
(Зрэшты, я лічу, што ў маіх словах ня больш фанабэрыі, чым у грунтвазе, якою я зьвяраю
свой дом.)