Інтэрнацыянал

Пераклад: 
класічная французская паэзія, вершы па-беларуску, французская літаратура XIX стагоддзя, беларуская мова, тарашкевіца, пераклад

Паўстаньце, выклятыя сьвету,
хто ў цемры й голадзе блукаў!
Наш розум больш ня сьцерпіць зьдзеку
і хутка выбухне вулкан!
Сатры мінуўшчыну дазваньня,
натоўп рабоў, рыўком адным!
Cьвет неўзабаве іншым стане,
хай мы нішто — дык будзьма ўсім!

Гэта бой вырашальны,
каб зьяднацца маглі
ў Інтэрнацыянале
ўсе людзі ўсёй Зямлі.

Нашто нам нейкі вышні збаўца —
ці бог, ці цэзар, ці прарок?
Давайце самі ратавацца,
усім спрыяць дамо зарок!
Каб нам вярнуў пакражу злодзей,
каб думку з пут пусьціў жандар,
кавальскі мех у рукі возьмем —
жалеза куйма, покуль жар!

Закон хітрыць, дзяржава душыць,
падатак п’е гаротным кроў.
Правы — багатым і чынушам,
а бедным — пшык замест правоў.
Ня верма роспачы жабрацкай,
пачуйма роўнасьці пазоў:
няма правоў без абавязкаў
і абавязкаў без правоў.

Зьвярэюць у сваім засільлі
чыгункі й шахты каралі:
што мы сумленна зарабілі —
яны падманам аднялі.
У іхным банку, іхным сэйфе
ім служыць нашай працы плён.
Няхай нам вернуць да капейкі,
што вінаватыя здавён.

Абрыд народам чад геройскі —
нам мір, дыктатарам вайну!
Няхай паўсюль страйкуюць войскі,
шыхты й далоні разамкнуць.
Як генэралы-людажэры
пад кулі зноў пагоняць нас,
дык нашы стрэльбы й нашы стрэлы
іх напаткаюць, дайце час!

Мы ўсе, рабочыя, сяляне,
чальцы працоўнай грамады;
зямля — для тых, хто з мазалямі,
гультай — ня сунься лепш сюды.
Крыві нам досыць пасмакталі!
Калі крукоў і сіпаў раць
аднойчы зьнікне на сьвітаньні,
не перастане сонца зьзяць!

Спадабаўся матэрыял? Прапануем пачытаць:

Пераклад:
Макс Шчур

Хадзіце, дзеці мае,
мае хлопцы й дзяўчаты, мае жанкі, замужнія й незамужнія,
вось цяпер музыкант папускае аброць, скончылася прэлюдыя
ягонай унутранай жалейкі.
Лёгка напісаныя акорды для разьняволеных пальцаў — я адчуваю, што вы ўжо
ня можаце трынькаць вышэй, і перастаю.

Пераклад:
Макс Шчур

«Калі я быў Прывід зусім малады,
хлапчук зь мяне ўдаўся зухвалы!
Усе на слупах мы сядзелі тады,
нам лусьцікі з маслам да чаю заўжды —
хоць сьвята, хоць ноч — падавалі».

Пераклад:
Макс Шчур

Я ведаю, што я самаўладны,
я не турбую свой дух патрэбай апраўдвацца ці быць зразуметым,
вечныя законы не выбачаюцца,
(Зрэшты, я лічу, што ў маіх словах ня больш фанабэрыі, чым у грунтвазе, якою я зьвяраю
свой дом.)

Пераклад:
Андрэй Хадановіч

...Сталічнае жыцьцё зноў робіцца стабільным,
Правераны кліент ідзе ў бардэль стары,
Сінеюць прыцемкі, і з водсьветам магільным
Сьвятло прагрэсу — газ — шалее ў ліхтары!