Разьбітае яйка падае ў малако

сучасная беларуская паэзія, вершы, беларуская літаратура XXI стагоддзя, беларуская мова, тарашкевіца

Практыкаваньні ў хокку

218.

На сёньняшнюю
мэдытацыю набыў
новыя боты

219.

Вецер загадаў
падымацца ў атаку
жоўтай пяхоце

221.

Разрэзаў пакет
буракоў: у нажніц першыя
аплавы

222.

Сінічка — кап, кап
за вакном па гзымсе як
кропелькі дажджу

223.

Рэцэпт на сушы:
на восем скруткаў
тры хокку

224.

Паўлін носіць
на сьпіне рыбіну
зь зялёнай луской

226.

Незабыўны момант
дзяцінства: разьбітае яйка
падае ў малако

227.

Паверхня бліна:
падгарэлая грэчка
рыба без лускі

230.

Мэдытаваў так
доўга што адседзеў
сабе эга

232.

Кпіў з вар’яткі што
карміла з вакна птушак
Цяпер кармлю сам

234.

Самы буддысцкі
занятак: чысьціць ад лайна
дачушчын бот

237.

Чоўны на рацэ —
з гары як лярвы на комлі
хворага дрэва

238.

Як гучыць радок,
які падкрэсьлівае
лятак у небе?

238 а.

Падкрэсьлівае:
знайшоў памылку ў небе
лятак-спэлчэкер.

241.

Гартаеш сябе:
няцотная старонка ўдых
цотная выдых

242.

Ёшыда Кэнко:
ці твае нататкі не
напісаў я сам?

243.

Голуб на карнізе:
страўнік адказвае яму
вуркатаньнем

244.

Званы апоўдні:
доўга ляціць па трубе
тэнісны мячык

245.

Здароў, каўка,
манашка ў чорным клабуку!
І ты на гару?

246.

У вуха ўляцеў
дзявочы сьмех а вылецеў
як дзіцячы

247.

Скласьці парасон
сілком упёршы ў жывот —
зрабіць сэпуку

248.

Упарты струменьчык
прадзёўбвае наскрозь
паверхню чаю

249.

Сіні лёд неба
падрапаны каўзалямі
самалётаў

251.

Сёньня расквітнеў
поўны лотасаў ставок,
Тэцуген Доко

257.

Варочаю ўкол
дрэва вазок з дачушкай:
ветразь і мачта

258.

Уцёк на дрэва
статак белых авечак
ад пчол-цырульніц

259.

Штораз у зубнога
мяне вітае ўсьмешкай
мой чэрап

261.

Чаёўню дзе я
шчэ год таму пісаў раман
зачынілі

263.

Прыляцела мне
памагчы мэдытаваць:
хототогісу

264.

Дождж уначы
пайшоў разам з дажджом
у фільме «Нагарэру»

266.

Маленькі імбрык
нездарма мае форму
матчынай цыцкі

271.

Скура ўдáва:
вісіць панчоха нявесты
ці выпускніцы

273.

Сьпёка! Нат Будда
прагна касавурыцца
на міску з вадой

275.

Кубікі ў місе:
ці то чырвоны кавун,
ці мяса тунца

327.

Бадхідхарма за
дзевяць гадоў праглядзеў
у муры дзірку

330.

«Тут мала сьвятла!»
котка-талісман круціць
пальцам ля скроні

331.

Дзяўчына вучыць
структуры малекулаў:
канджы сусьвету

335.

Тумо падымаецца
па прыступках хрыбетак
як алімпійскі агонь

336.

Кальян булькоча
нібы з ванны сьцякае
брудная вада

339.

Сонца гуляе
ў ліхтар: спрабуе ўлезьці
ў ліхтарны пляфон

340.

На самым версе
сацыяльнай лесьвіцы:
крукі на дрэве

Спадабаўся матэрыял? Прапануем пачытаць:

Лёс нейкіх папер, пры ўсёй павазе да іх —
зусім ня тое, што мусіць звацца трагедыяй.
Калі лёс рукапісаў успрымаецца як трагедыя —
значыць, яны пісаліся дарма

Раней пісаў так, як хацеў бы ўмець перакладаць
паэзію кагосьці іншага: нязмушана, амаль сынхронна
патрэбныя словы самі прыцягваліся неадольным магнітам рыфмы
выстройваліся ў радкі ўдоўж сілавых ліній загадзя дадзенага сэнсу
падрыхтаваныя мускулістыя мэтафары чакалі свайго часу ўступіць у сутычку з рытмікай
усё гэта было чароўна як Glassperlenspiel за шклянкай віна з цыгарэтай

а яна хацела акурат таго што і атрымлівала
проста ўвагі
яна верыла што зьвяртацца да кагосьці гэта насамрэч быць зь ім
такі кшталт прафэсійнай дэфармацыі
«у праскай студыі з вамі Вольга Караткевіч»

Так льга нязмушана і спрытна,
бяздумна рыфмаваць далей,
але навошта.