Жабін скачок

Пераклад: 
паэзія, вершы, беларуская мова, пераклад

*
Маўкліню стаўка
жабін скачок парушыў
булькатам вады

*
У сьлівовы пах
уварвалася сонца
сьцежкай між дзьвюх гор

*
То праводжу я,
то мяне – вось і восень
у гарах Кісо

*
Блохі ды вошы,
конь змачыў сена побач
зь месцам, дзе я сплю
 
*
Ціхне з храму звон,
водар кветак гайдае
купал вечара

*
Месяц на месцы,
і ўсё ж яно пустое
Летняя Сума

*
Той самы Месяц!
Абыходзіць сажалку
да самой зары

*
Грыб мацутаке!
Заткнуў за вуха лісток
з дрэва бяз назвы

*
Голас зязюлі –
як нізка пралятае! – 
па-над вадою

*
У восеньскай мжы
Фудзі ня бачна ўвесь дзень!
Ну ці ня дзіва

*
Во дзе дарога!
Ніхто па ёй ня пройдзе
ў восеньскі вечар

*
Абуджайся ўжо,
пойдзеш да мяне ў сябры,
соня-матылёк

*
Вераб’ям малым
мышкі падаюць з нары
голас у адказ

*
Восень настае
Думка хіліцца ўжо ў сон
Чайны павільён

*
Тут жа ночылі
і гандляркі забавай
Вярба і месяц

*
Бліскавіцы ўдар
пранікае скрозь цемру:
чаплі крык скрозь ноч

*
Хто выкшталцоны –
ня згадвае саторы
пры бліскавіцы

*
“Падарожнік” хай
будзе мне мянушкаю
Першы дождж зімы

*
У полі бялець
мне, працятаму наскрозь
стрэламі ветру

*
Гайда, малеча!
Хадзем хутчэй паглядзім
на россып градзін

*
Воблака кветак,
азваўся звон – з Уэно
ці з Асакусы?

*
Ты матыль, а я –
соннае ўяўленьне
майстра Чжуан-Цзы

*
Чаго толькі ні
выклікаюць у думках
кветкі сакуры!

*
Першы дзень года!
А я адзін, згадваю
вечары ўвосень

*
Вусеня сьпевы
прыйдзі паслухаць у мой
манашы будан

*
Храм, Сума: чую,
флейта пяе бязь дзьменьня
ў засені сосен

*
У Ёшыно мы
сакуру ўбачым з табой,
капялюш з кары

*
Вясна сыходзіць
птушкі гукаюць, у рыб
уваччу сьлёзы

*
Магіла, трымці:
маім голасам плача
восеньскі вецер

*
У летняй траве
ўсё, што засталося ад
мараў ваяроў

*
Разгарнуў вахляр
і ўдаю, што п'ю сакэ
ў адцьвітаньня час

*
Гжэчнасьці выток:
у сэрцы краіны сьпеў
пры сяўбе рысу

*
Старая вёска:
няма ніводнай хаты
без сваёй хурмы

*
Звон не загучаў
Што там такое зь вёскай?
Вясновы вечар

*
Нат у Кіёто
сумую па Кіёто!
«Ку-ку» зязюлі

*
Летнія дажджы
Ногі карацейшыя
ў чапляў вадзяных

*
Навандруй начэй
каб вершы мае спазнаць!
Восеньскі вецер

*
Прадавец прынад
кукуе з далечыні па-
зязюлінаму

*
Жанчыны мыюць
клубні Быў бы тут Сайгё
напісаў бы больш

*
Беламу маку
на памяць матыль крыло
сваё адарваў

*
Восень Празь дзесяць
гадоў бывай, дом ува
ўжо родным Эдо

*
Усё, што маю –
свой сьвет: дом, такі ж лёгкі,
як пусты гарбуз

*
Першы сьнег падаў
роўна столькі, каб сагнуць
лісткі нарцысу

*
Іду ў сталіцу –
яшчэ прайсьці паўнеба! –
па хмарах сьнегу

*
Так зімна, і ўсё ж
спаць разам сёньня ўначы –
такая радасьць!

*
З кветак сакуры
цешуся, праходжу ў дзень
па пяць, па шэсьць ры

*
Вясна сыходзіць
Яе ў бухце Паэтаў
дагнаў я ўрэшце

*
Рогі аленя
разгаліноўваюцца –
нашыя сьцежкі

Пераклады зробленыя паводле ангельскіх падрадкоўнікаў Робэрта Эйткена і Дэйвіда Барнгіла.

Спадабаўся матэрыял? Прапануем пачытаць:

Пераклад:
Макс Шчур

Вось гэты келіх
пазалаціў бы й выпіў:
поўню над шынком

Пераклад:
Макс Шчур

Такі лівень, што
ня толькі поўні – нават
сумо ня будзе

Пераклад:
Макс Шчур

Я ўжо не пішу вершаў
вершы — гэта лухта
Аднойчы адна жанчына мне сказала,
а мы, тыя, што ня пішуць,
нам што рабіць
Як выгаварыцца

Пераклад:
Макс Шчур

Яны не працуюць да поту й не наракаюць на свой лёс,
не ляжаць у цемры і не аплакваюць сваіх грахоў,
ня гідзяць мяне размовамі пра свой абавязак перад богам,
між іх няма незадаволеных, няма вар’ятаў, апантаных маніяй
назапашваць рэчы,
ніводны зь іх ня кленчыць перад ніводным, ці перад продкамі, што жылі тысячы
гадоў таму,
ніводны зь іх на цэлай Зямлі не фігуруецца й не пакутуе.